14/03/2015 St-Gilloise - Vk Mireille Wemmel : 4 - 2

Beste allen,

Mercie voor de leuke match van zaterdag. Zelf al zijn we er uitendelijk niet in geslaagd om St Gilloise te verslaan, we hebben één van de betere matchen gespeeld van het jaar. Einduitslag 4-2.

Klein verslag van de wedstrijd:

Eerste helft: Terwijl de mannen van St Gilloise nog aan dromen waren van met hoeveel goals voorsprong ze van ons zouden winnen staan ze na 3 minuten al dadelijk 0-1 achter. Super samenspel van ons gecombineerd mat een goede samenwerking tussen de 2 in topvorm vertoevende superspitsen Mich & Mich zorgen ervoor dat we in enkele tikketikkies aan de goal raken en super afwerken, precies zaalvoetbal was ‘t.

Iedereen blijft daarna ook super geconcentreerd en we zijn bij momenten veruit de betere ploeg op het veld. Maar ook St Gilloise beschikt over een geweldige aanvaller, ik ken zijn naam ook ondertussen (Fred le numéro 10). Die gast kan zowaar zonder probleem 3 man dribbelen en dan nog eens uithalen van 5 à 10 meter buiten de grote bak. Op die manier valt dan ook hun eerste goal. Loeihard shot in de linkerboven hoek vanop 15m. Onhoudbaar voor Yvan (die tenander met veel brio Johan verving in de goal). 1-1.

Maar we blijven er in geloven en ook wij creëren kansen. Moet er ook bij zeggen dat ik zelden zo’n inzet zag bij ons. We speelden hard, precies en met veel overgave. Ik ben persoonlijk verschoten van de energie van Bellon, zijn klierkoorts avontuur ligt nu duidelijk achter hem (ofwel moet hij mij eens uitleggen hoe zijjn madam hem ‘geprepareerd’ heeft, zo dat ik dat aan Valérie kan uitleggen wat ze moet doen iedere zaterdag morgen…).

Het is dan ook zeer spijtig dat die gasten opnieuw voorkomen na een goal van hun middenvelder die, zonder te kijken met de rug naar de goal staand en Maurits in zijn rug doorkopt, net over Yvan (die al gene kleinen is). Neen, dat doen ze geen twee keer op een seizoen. Maar het stond dan wel 2-1, net voor de rust.

Tweede helft: Ook hier beginnen wij gretiger aan de wedstrijd dan St Gilloise. We forceren een corner die door mich loeihard wordt binnengekopt van aan de 2^e paal, net onder de deklat: 2-2. De mannen van St Gilloise zijn eigenlijk niet op hun gemak en de bal wordt door beide ploegen zeer goed rondgespeeld. Maar dan komt hun numéro 10 weer in actie en lokt hij magistraal een penalty uit ( waar uw dienaar ook wel voor iets tussenzat…). Yvan haalt de bal er nog bijna uit, spijtig:  3-2. Maurits negocieert dan met de ref om me een 2^e geel kaart te besparen in ruil voor mijn vervanging, en vanaf dan kon ik lekker de rest van de match reporteren van aan de zijlijn.

Wij krijgen nog kansen om terug te komen maar uiteindelijk wordt de match beslist met een loeihard schot van één van hun veteranen, laag bij de grond in de rechterbeneden hoek van de goal. Niet te pakken. 4-2

Al bij al toch zware cijfers voor een match waar we zeker wel een punt verdienden, al is ’t maar voor de geweldige inzet van allen.

See you

21/02/2015 VK Mireille Wemmel - Cosmos Molenbeek : 0 - 1

Hello allemaal,

Hopelijk hebben jullie allen een deugdoende karnaval vakantie achter de rug. Wij zijn gisteren jammergenoeg de boot ingegaan na een belachelijke goal, de enige in een slappe wedstrijd van beide ploegen. 0-1 verloren dus. Onze bonus van verleden week is al opgebruikt…

Gisteren speelden we echt potje moddervoetbal op ons terrein. ’t Weer zat wel mee maar we moesten op een redelijk zwaar veld spelen. De tegenstanders hadden dit ook in de mot en probeerden al voor de aanvang van de match op alle manieren de wedstrijd te laten aflassen: ’t veld was te nat, de lijnen waren niet zichtbaar, ’t ging misschien nog een bekke regenen, soit allemaal larie en apekool om niet te moeten spelen. Die gasten waren dan ook maar net met 11, en wij met 13 (Woutie moest uiteindelijk toch forfait geven door een zere kuit). En dan hadden die gasten ook nog het gezicht van Carlo opgemerkt die er zo ziekelijk bleek uitzag dat ze dachten met dezelfde microbe te worden getroffen. Oordeel zelf maar:

Maar bon, de echte Mireiller weet dat Carlo de vrijdag soms eens een pintje gaat drinken op café en dat dat gezicht van de zaterdag niks te maken heeft met één of ander microbe…

Dan naar de match.

Ik zei het al, moeilijk veld om op te spelen, en dit zowel voor ons als voor de tegenstander. Er gebeurt dus eigenlijk niet zo veel om iets over te vertellen. Wij sprokkelen wat kansen bij elkaar door een goed duo Laurent VDS en Bellon, maar op andere plaatsen van veld is het wat zoeken naar nieuwe automatismen(Met de afwezigheid van Phille, Fille, Maurits, Jurgen en Mich misten we uiteindelijk toch een halve ploeg van vaste waarden, en je kon het eraan zien). Maar die andere ploeg deed het al niet veel beter en kwam op geen ogenblik tot een kans. We gingen na een kabbelend eerste helftje rusten met 0-0.

Op dat moment dacht ik niet dat er ook nog maar iets zou gebeuren in de 2^e helft. Iedereen was immers al redelijk vermoeid na de eerste speelhelft. Maar dan, zoals een donderslag op heldere hemel shot hun keeper uit, wordt de bal in het midden prachtig doorgekopt (tussen haakskes de enige keer dat ik het kopduel niet win..), verkijken onze 2 centrale verdedigers zich op deze bal die uiteindelijk in de voeten terecht komt van hun aanvaller, die alleen op doel kan afgaan en de bal netjes naast Jo in verste hoek plaatst. Dan is’t altijd moeilijk op terug te komen natuurlijk, vooral dat ik niet het gevoel had dat er nog iets inzat van onze kant. Zelf al proberen we nog met oa een ontketende Jeroen iets aan de einduitslag te veranderen, we slagen er niet in om een goaltje te scoren. We eindigen dus op een teleurstellende 0-1.

Nee, een matchke om snel te vergeten. Volgende week hopelijk beter.

Greetz

07/02/2015 I.T.T - Vk Mireille Wemmel : 1 - 1

Beste allen,

Zoals bij gewoonte bij deze een kort verslag van onze wedstrijd tegen ITT, ploeg die net 4 punten achter ons stond voor de aanvang van de wedstrijd. Verliezen moest dus alleszins worden vermeden, winnen was nog beter.

Vanaf de aanvang van de wedstrijd was het al duidelijk dat ITT niet voor niets in de betere middenmoot zit van onze competitie. Die mannen van ITT tikten redelijk snel en ook precies en het was dus moeilijk voor ons om de bal te onderscheppen. Ze kregen zodoende ook de gelegenheid om lange ballen te geven hetgeen wat druk gaf op onze defensie. Gelukkig hadden gruut laweit Bernard, buffel Fille, Smiling Yvan en Bart alles redelijk onder controle en kwamen de ITT’ers niet aan open kansen.

Ook wij kwamen tot mooie combinaties maar stuitten keer op keer op een stevige defensie. Na 20’ was het dan toch raak. Phille vrije trap vanop rechts, komt Mich er nog aan of niet ik weet het niet, maar de bal botst en gaat rustig binnen in de verste hoek. 0-1

Spijtig genoeg kan even later ‘Mamut’ (bijnaam van ITT midfielder van 1,95m groot en 100kg zwaar) mij even ontglippen en na ook Fille te passeren een mooie en harde lage bal in de linkerbenedenhoek binnentrappen. Mooi goal van diene gast, alleen iets te snel na ons doelpunt. We gaan dus rusten met 1-1.

In de 2^e helft komen we  beter aan de bak en krijgen we bij momenten mooie voetbal te zien. De Raf krijgt nog een wereldkans voorgeschoteld door uw dienaar maar slaagt er niet in om de bal over de doellijn te pissen. Op zeker moment krijgen beide ploegen de gedachte dat 1 punt best ok is en zo eindigt dan ook de 2^e helft: 1-1. Globaal gezien verdiend voor beide ploegen en missie volbracht want deze achtervolger komt in ieder geval niet dichter.

Tot zaterdag!

Lyrische Lorre

24/01/2015 Azur CS - Vk Mireille Wemmel : 1 - 1

Beste Allen,

Moet er nog en beetje inkomen voor het schrijven van het verslag. Een beetje zoals we er nog wat moesten inkomen voor onze eerste wedstrijd na een lange winterstop.

’t Was eigenlijk een speciaal begin van het seizoen: Iedereen die (ten gevolge van de sneeuwval van vrijdag op zaterdag) tracht op de site van de Abssa te raken die zo plat ligt als maar kan om te zien of de wedstrijden wel doorgaan. Ik was voor mijn part al aan ’t koken voor de familie maar ben dan toch eens gaan zien in ’t Hoeksken of dan toch misschien geen match was. Ook daar wisten we het niet zeker en dus dan maar naar Woluwe rijden om het te achterhalen…

We komen daar toe en er was al een andere match bezig en dus gingen we zeker spelen. En dit terwijl sommigen misschien wel droomden van een lekkere pintennamiddagje in het hoeksken.

Het verslag dan. Eerste helft spelen we eigenlijk tegen een soort B-ploeg van Azur. Just met elf, allemaal rond de leeftijd van Maurits en dus dachten we, dat komt hier dik in orde. We spelen uiteindelijk een groot deel van de eerste helft op de helft van tegenstrever. Aanval na aanval, kans na kans, maar we komen niet te scoren. En in dat onderdeel speelden ikzelf samen met Mich de hoofdrol. Ik krijg de kans om alleen op de goal af te gaan en besluit uiteindelijk met buitenkant rechts (i.p.v. met de linker) naast de keeper te plaatsen maar ’t was ook naast de goal… Ook Mich krijgt een niet te missen kans maar ook die gaat er niet in want hun kleine (en op ’t eerste zicht onzekere) keeper staat ook deze keer goed in de weg… Moet zeggen dat die mannen ook perfect wisten wie ze uit de wedstrijd moesten houden: Onze aanvaller Mich had continu een soort oost Europese buffel in de nek en ook Fille in het midden veld kreeg een bodyguard.

De eerste helft eindigt dus op 0-0. Op dat moment denken we dat we er wel over zullen gaan in de 2^e helft maar dat was dan zonder de invalbeurt gerekend van 3 nieuwe spelers bij Azur, en zeker niet van de slechtste of traagste. Yvan werd met de snelste man van het veld opgescheept en met wat andere herschikkingen in hun ploeg stonden we van in het begin van de 2^e helft toch redelijk onder druk. Azur krijgt op zeker moment een corner. Corneel kopt de bal aan e 2^e paal weg maar de bal botst tegen de schouder van een speler van Azur en valt in de goal. 1-0 . Dit was moeilijk te slikken, zeker als je bedenkt dat de match al in de eerste helft had moeten geplooid zijn. De match wordt daarna wat evenwichtiger met kansen aan bij de zijden maar wij raken er bij hen niet door en op een kwartier van het einde moet Jo alles uit de kast halen om een mooi schot van ver uit de verste hoek van de goal te halen.  

Jeroen wisselt dan voor Maurits die het middenveld komt bijstaan, en 5 minuten later trekt ook Bernard wat naar voor om toch nog te proberen dat doelpuntje te scoren en met succes, want op 1 minuut van het einde krijgen we een vrije schop mee van op rechts. Maurits schildert de bal op het hoofd van

Mich met voor gevolg de verdiende 1-1 op het bord, zeker als je de hele wedstrijd in acht neemt.

Vandaag hebben we dus 21 punten en staan 5^e. De 3^e en 4^e hebben 23 punten, de vier ploegen achter ons hebben 17 en 16 punten. Het kan dus nog alle kanten uit maar indien we nog 3 matchen winnen zitten we wel save denk ik.

Heb gisteren bij het sporten een verrekking opgelopen en zal er en paar matchen niet bij zijn. Maar zal volgende week komen als délégué en verslaggever, als er wordt gespeeld natuurlijk!

Greetz

Lyrische Lorre

06/12/2014 Picardi - Vk Mireille Wemmel : 1 - 4

Beste Allen,

Wat een stresserende namiddag was dat zeg! Zeker als je het vanuit het perspectief van een goalkeeper bekijkt. Carlo zijn tenen waren zeker afgevroren had hij deze match moeten commentariëren...

Om te beginnen en dat is dan voor het goede nieuws, we zijn gewonnen met 1-4!

Alleen vond ik het absoluut niet onze beste match van het seizoen, zeker wat betreft de afwerking en het versmossen van kansen betreft.

Het was zoals bij gewoonte weer een mooie zaterdagnamiddag. We waren uiteindelijk met 14 die de weg hadden gevonden naar het stadion. Sommigen waaronder Bart waren wat te laat want waren naar de CORA gereden en vonden daar geen veld (er ligt daar dan ook helemaal geen veld, het ligt aan de andere kant van de autostraad hé Dree?). Ook een aantal spelers van de tegenploeg waren te laat omdat den Dree ook aan hen de weg had uitgelegd waardoor ze de weg naar hun eigen terrein niet meer terugvonden. Er was er zelfs enen bij di om 15.30u in 't hoekske zat...

We begonnen dus de match met 10 tegen 11 en vanaf minuut 1 waren wij duidelijk de betere ploeg op 't veld. Het was éénrichtingsvoetbal met een hele hoop kansen (vooral komende van mooie strakke voorzetten van onze linksmidden Johan). Maar de meeste kansen werden keer op keer de nek omgewrongen. Op den duur begon iedereen wat nerveus te worden door al die gemiste opportuniteiten, tot Pie (man van de match voor mij) uiteindelijk toch de verlossende openingstreffer net naast de doelman inkopte. Na opnieuw 4 gemiste open kansen ging dan toch goal nr 2 binnen na een actie van Mich en Pie en door een speler van Picardie zelf in doel afgewerkt, 0-2. Maar 't moest toen wel al 0-5 geweest zijn. Nu kwam ook hun elfde speler op het veld en we dachten al djuu, hopelijk krijgen we het deksel hier niet op onze neus. Maar zelfs met een speler meer kwamen die mannen er eigenlijk niet meer uit dan voordien. Ze speelden eigenlijk helemaal niet zo goed maar wat deed Mireille dan: iets dat we te vaak doen en dat is ons aanpassen aan het niveau van de tegenspeler. Je kan daar niets aan doen maar dat is echt Mireille psychologie: Geen pas kwam nog aan, geen snelheid in het spel, soit, niet echt iets leuks om naar te kijken (zeker als ge dat vanuit het perspectief van de keepersplaats bekijkt). 't zal misschien ook wel aan dat slecht kunstgrasveld gelegen hebben met weinig gras op en veel te veel van dat zwarte rubberpoeier waar het moeilijk was om op te spelen, maar resultaat was wel dat ons spel niet liep zoals normaal.

Wanneer de mannen van Picardie dan toch één keer op onze helft en tot aan onze goal kwamen was het dan ook nog raak ook, verschrikkelijk! Ipv van 0-5 stond het nu opeens 1-2. Was ook het eerste dat onze keeper te doen kreeg, balletje uit eigen netten halen, fuck zeg! Wij beginnen te twijfelen en zij beginnen er meer en meer in te geloven. En wij blijven kans na kans de nek omwringen. Dit zorgt voor frustratie, nervositeit en veel discussie en gemekker, bij beide ploegen. Wou toch nog één schitterende doelpoging van de Pie vermelden die vanuit de volley de bal net niet onder de deklat kreeg. Ruststand 1-2.

In de tweede helft hetzelfde beeld: Wij blijven de gevaarlijkste ploeg en creëren de meeste kansen maar maken ze niet af, de tegenploeg blijft gevaarlijk op de counter. We moeten tot de 10e minuut wachten op onze 3e goal prachtig voorlangs de keeper geschot door alweer Pie. Oef zeg! Pie kon dan verdiend gaan rusten en werd vervangen door Raffe. stand 1-3

Op zeker moment was onzen Bart aan 't bakkeleien geraakt met een tegenspeler die hem flink natrapte en ook verdiend rood kreeg. Dan denkt ge : 't is hier over met die mannen. Maar dat was dan zonder de arbiter gerekend die onze voorstopper Fille na een heel lichte fout wel een 2e gele kaart aansmeerde (Ikke nog geen één van ’t jaar haha…). We speelden dan met 10 tegen 10. 't Kon dan nog spannend worden maar dan kwam Maurits op het veld en dit bracht opnieuw wat rust in de ploeg. 

Nog 10 minuten te gaan en we blijven kansen krijgen, maar ze blijven er maar niet in gaan tot Mich er uiteindelijk toch nog de 4e intrapt (rustig inrollen is eigenlijk een betere omschrijving), hetgeen hem gegund werd want hij had tot dan echt geen geluk gehad met het afwerken.

Vond dit zeker niet onze beste wedstrijd maar we zijn wel gewonnen. En we zitten dus op schema op het keerpunt van het seizoen.

Volgende week spelen we tegen de laatste van het klassement. Hopelijk gaan we dan wel voluit (zonder ons aan te passen) en plooien we de match van in het begin van de wedstrijd.

Greetz